انواع اقامت در آلمان: یک نگاه کلی

آلمان چند نوع اقامت (Aufenthaltstitel) دارد که در قانون اقامت (Aufenthaltsgesetz) تعریف شده‌اند و هرکدام به یک هدف مشخص وابسته‌اند. این مطلب یک نگاه کلی است و جایگزین مشاوره فردی از اداره مهاجرت (Ausländerbehörde) نیست.

ویزای ملی (تایپ D)

اگر از کشوری خارج از اتحادیه اروپا/منطقه اقتصادی اروپا وارد می‌شوید، معمولاً پیش از ورود به یک ویزای ملی از سفارت یا کنسولگری آلمان نیاز دارید؛ مثلاً برای کار، تحصیل، پیوستن به خانواده یا راه‌اندازی کسب‌وکار. پس از ورود و ثبت آدرس، این ویزا در اداره مهاجرت محلی به یک اقامت رسمی تبدیل می‌شود.

آوفنت‌هالتس‌ارلاوبنیس (اقامت موقت)

رایج‌ترین نوع اقامت: یک اقامت موقت و هدفمند، مثلاً برای اشتغال به‌عنوان نیروی متخصص، تحصیل، دوره آموزش حرفه‌ای (Ausbildung)، خوداشتغالی یا پیوستن به خانواده. تا زمانی که هدف اولیه برقرار باشد، در اداره مهاجرت تمدید می‌شود.

بلو کارت اتحادیه اروپا (Blaue Karte EU)

برای فارغ‌التحصیلان دانشگاهی که یک پیشنهاد شغلی مشخص با حقوق حداقلی معین (که هرسال به‌روزرسانی می‌شود) دارند. بلو کارت مسیری نسبتاً سریع به اقامت دائم فراهم می‌کند (اغلب پس از حدود ۲۱ ماه با سطح خوب زبان آلمانی) و پیوستن خانواده را هم آسان‌تر می‌کند.

نیدرلاسونگس‌ارلاوبنیس (اقامت دائم)

اقامت نامحدود. معمولاً پس از چند سال اقامت قانونی (اغلب ۴ تا ۵ سال، بسته به مدارک تحصیلی و سطح زبان گاهی زودتر) و با اثبات توانایی تأمین هزینه‌های زندگی قابل‌دستیابی است. برای جزئیات بیشتر مقاله «مسیر تابعیت» را ببینید.

پیوستن خانواده (Familiennachzug)

همسر و فرزندان زیر سن قانونی فردی که اقامت معتبر دارد، تحت شرایطی می‌توانند به او بپیوندند؛ معمولاً همسر باید سطح پایه زبان آلمانی (معمولاً A1) را اثبات کند، با استثناهایی برای نیروهای متخصص و دارندگان بلو کارت.

اینکه کدام نوع اقامت برای شما مناسب است کاملاً به وضعیت فردی‌تان بستگی دارد؛ اداره مهاجرت محلی یا یک مرکز مشاوره مهاجرت تخصصی می‌تواند پاسخ قطعی بدهد.